Medycyna- artykuły medyczne.

Specjalistyczne leczenie, które jest sto­sunkowo długotrwałe, powinien prowa­dzić lekarz.
Zalecane leżenie ma stworzyć warunki do wytworzenia się zakrzepu, trwałej jego stabilizacji w żyle i maksymalnie zapobiec oderwaniu się skrzepliny i utworzeniu za­toru. Czas niezbędnego przebywania w łó­żku jest zależny od lokalizacji i rozległości zmian zapalno-zakrzepowych oraz od przebiegu i bieżących efektów leczenia. Wskazane jest ułożenie chorej kończyny nieco wyżej w celu przeciwdziałania za­stojowi krwi poniżej zakrzepu i tym samym przeciwdziałania obrzękowi kończyny. Zbyt wysokie ułożenie chorej kończyny może nasilać ból poprzez utrudnienie do­pływu krwi tętniczej i pogłębienie niedo­krwienia, zwłaszcza jej obwodowych od­cinków.
Chory po przebytym zakrzepowym zapale­niu żył kończyn dolnych nie powinien niepokoić się zbytnio tym, że przez pewien czas może obserwować skłonność do tworzenia się miernie nasilonych obrzę­ków chorej kończyny w pozycji stojącej oraz tym, że w pozycji stojącej lub siedzą­cej pojawia się jej sinawe zabarwienie. Dlatego zalecane jest kilkakrotne w ciągu
dnia — chociażby krótkotrwałe — przy­jmowanie pozycji leżącej. Zaleca się też, aby chory, który przebył zakrzepowe zapa­lenie żył kończyn dolnych, nakładał na nie do chodzenia elastyczne pończochy lub elastyczny bandaż.